سلام امروز یکی از دوستان والا مقام (جناب سرهنگ باقری)برایم پستی فرستادند که به کلی مرا زیرو رو کرد هر کاری کردم نتونستم آروم باشم چون بغضمو ترکوند برا همین تصمیم گرفتم که این متن بسیار جالب از این استاد بزرگوار رو به عنوان یک پست جداگانه تو وبلاگ قرار بدم شاید ..


دست نیازمندی را گرفتم برای لحظه ایی کوتاه و صدایی شنیدم که مرا لرزاند .


صدای خنده ی “خدا” را شنیدم ، واضح تر از صدای نفس هایم .اوباخنده گفت سوگند

به آنچه که خلق کرده ام فرق انسان با سایر مخلوقات همین است .ومن تازه معنی

اشرف مخلوقات را درک کردم

                                                                    با سپاس فراوان از استاد بزرگوار جناب سرهنگ باقری